LEŚNICY POLSCY W WALCE O NIEPODLEGŁOŚĆ

Kazimierz Baran

08/06/1902 – 1940

IMIĘ:  Kazimierz

 

NAZWISKO: Baran

 

IMIĘ OJCA: Adam

 

IMIĘ MATKI: Helena

 

NAZWISKO RODOWE MATKI: 

 

DATA URODZENIA: 08/06/1902

 

MIEJSCE URODZENIA: Przemyśl

 

DATA ŚMIERCI: 1940

 

MIEJSCE ŚMIERCI: Bykownia

 

 

SŁUŻBA W LASACH PAŃSTWOWYCH:

Kazimierz Baran studia wyższe odbył w Politechnice Lwowskiej na Oddziale Lasowym Wydziału Rolniczo-Lasowego. W latach 1927-29 jako inżynier leśnik pracował w Katedrze Botaniki Lasowej w charakterze starszego asystenta. Równocześnie „Kalendarz Leśny” z roku 1928 wykazuje inż. Kazimierza Barana w składzie pracowników Wydziału Gospodarczo -Techniczego DLP we Lwowie. Zaś w „Kalendarzu Leśnym” z 1935 r., gdy dyrektorem Lwowskiej DLP jest Konrad Szubert, Baran wymieniony jest jako kierownik Biura Użytkowania i Zbytu Drewna. Do wybuchu wojny i aresztowania w marcu 1940 r był wicedyrektorem DLP we Lwowie.

REPRESJE (WIĘZIENIA/OBOZY/INNE):

22/23.03.1940 aresztowanie przez NKWD.

Inż, Kazimierz Baran zginął w Bykowni w roku 1940.

SŁUŻBA WOJSKOWA LUB KONSPIRACYJNA:

Po przeniesieniu z Przemyśla do Lwowa w roku 1915 Kazimierz Baran był zaangażowany w konspirację niepodległościową. Jako 16 – latek brał udział w Obronie Lwowa.

POSIADANE ODZNACZENIA:

POZOSTAŁE INFORMACJE:

Kazimierz Baran wziął ślub z Janiną 20.08.1929. Mieli córki Elżbietę i Marylę.

Inż. Kazimierz Baran figuruje na ukraińskiej liście katyńskiej w spisie 71/2-57 pod nr. 91

Po aresztowaniu Barana jego żona z córką zostały zmuszone przez NKWD do opuszczenia zajmowanego mieszkania. 22 maja 1941 roku zostały deportowane do Rosji – znalazły się nad Wasiuganem, dopływem rzeki Obi; następnie przebywały w Kraju Nowosybirskim, północnym Kaukazie i w Krasnodraskim Kraju. Do Polski powróciły wiosną 1946 r. W osiedleniu i rozpoczęciu nowego życia pomogła DLP w Toruniu – Janina Baranowa dostała pracę intendentki w bursie dla dzieci leśników, rodzina otrzymała też pokój przy bursie.

Biogram opracowano na podstawie wspomnień Elżbiety Smułkowej, córki Kazimierza Barana, opublikowanych w Biuletynie RDLP w Toruniu nr 4 (65) 2012

Skany / fotografie:

1. Pomiary geodezyjne na powierzchni leśnej. Trzeci od lewej, przy aparacie Kazimierz Baran

2. Pierwszy z lewej Kazimierz Baran. Lata 30. XX w

3. Pracownicy Dyrekcji LP we Lwowie. Lata 30. XX w. Na pierwszym planie: drugi od lewej Kazimierz Baran, trzeci od lewej dyr. Konrad Szubert (zginął w wypadku samochodowym w listopadzie 1938 r.)

4. Janina Baranowa (druga od lewej) na tarasie pensjonatu w Worochcie. Lata 30. XX wieku

5. Pracownicy lwowskiej DLP czynią przygotowania do obrony Lwowa w 1939 r. Od prawej: pierwszy wicedyrektor Kazimierz Baran, drugi dyrektor Jan Dunin-Markiewicz (aresztowany przez NKWD, zginął w ZSRR)

6. Janina Baranowa w Warszawie, w latach 50. XX w.

7. Tabliczka upamiętniająca wicedyrektora DLP we Lwowie inż. Kazimierza Barana na Cmentarzu Katyńskim w Bykowni

8. W Zaszkowie, woj. tarnopolskie, lata 1930-1931. Kazimierz Baran z żoną (stoi za nim) i siostrami żony. Od lewej: Wanda (późniejsza Lewek, zmarła wywieziona do Kazachstanu), NN, Janina Baranowa, Karolina (późniejsza Prugarowa, nauczycielka kroju i szycia w szkole zawodowej), Helena (późniejsza Kałamajska, nauczycielka WF, mieszkanka Torunia, przy siedzącym Kazimierzu najmłodsza Krystyna (późniejsza Siudowska, doktor chemii, zmarła w Poznaniu)

Źródło: archiwum prywatne Elżbiety Smułkowej (z d. Baran) / Biuletyn RDLP w Toruniu nr 4 (65) 2012